كن در جستن دنيا ، انديشه كن در آنچه كه از طرف خداى تعالى آمده در آنچه كه عوض در آن نيست و فرارى از آن نباشد و از آن ناچار است ، بعد مباهات خود را بگذار ، كبرت را بنه ، فكرت را حاضر كن ، به ياد آور گور و منزلت را زيرا كه بر آن گذرگاه و برگشت تو است ، همانطور كه كيفر كنى كيفر شوى ، همانطور كه بكارى ميدروى هر كارى كنى همان به تو شود ، هر چه بسوى او كه پيش فرستى فردا بر او وارد شوى ناچار بايد سود بدهد ترا انديشه كردن در آنچه پند داده شدى . به گوش گير آنچه را شنيدى و وعده داده شدى و بتحقيق اين دو خصلت دور ترا گيرد و ناچارى كه به يكى از آن دو عمل كنى يا اطاعت خدا كه براى آن به پا ايستى به آنچه كه شنيدى يا حجت خدا كه بر آن بايستى به آنچه كه دانستى پس احتياط احتياط ، كوشش ، كوشش كن كه تو را مانند خبير آگاه نكند زيرا كه آن از واجبات خداست در لوح محفوظ كه براى آنها خوشنود مىشود و خشم مىكند و براى آنها ثواب داده مىشود و بر آنها كيفر مىشود . همانا مؤمن نيست و اگر چه سخنش نيكو باشد و آرايش داده شده باشد صفتش و برترى بر سواى خودش پيدا كند هنگامى كه از دنيا بيرون شود و خدا را بيك خصلت از اين خصلت‌ها ديدار كند توبه‌ى از آنها نكند ، شرك به خدا در آنچه كه بر او از پرستشش واجب كرده ، يا شفا دادن خشم بنابود كردن نفسش يا اقرار بعملى بكند ولى غير آن را انجام دهد ، يا برآوردن حاجتى را بخواهد به آشكار كردن بدعتى در دينش يا شاد شود كه مردم او را ستايش كنند به كار خيرى كه انجام نداده ، يا در ميان مردم دو چهره و دو زبان داشته باشد ، يا خودش را بگيرد و تجبر داشته باشد ، بدان كه اين مثل دليل است بر شبيه آن كه چهارپايان هدفشان شكمهايشان هست درندگان هدفشان تجاوز و ستم ، زنان زينت و فساد در آن زينت ، همانا مؤمنان دلسوز ، آرام و ترسانند .